Alweer nieuwe reisplannen!

USA 2016USA 2016USA 2016

USA 2016

Terwijl Spanje geteisterd wordt door een hittegolf, zitten wij op de heetste uurtjes van de dag lekker binnen. Die airco is er niet voor niks en dagen met zon hebben we hier genoeg. De lange zomeravonden in Spanje zijn weergaloos lekker en wij overleven de hitte wel door de beste uurtjes te benutten.

Na het bezoek van Bram en Trees vorige week, wat vooral bestond uit samen relaxen, lekker eten, Alberts verjaardag vieren in select gezelschap bij La Fuente in Barinas en wat kalm aan winkelen, is het weer terug naar de orde van de dag. Het was beregezellig en we konden ons goed voorbereiden op onze gezamenlijke gezinsvakantie straks in Nederland. O ja, met behulp van schone zus heb ik een jurk gescoord voor de bruiloft van Sjouk en Henke én Trees heeft onze bloembakken weer mooi gevuld met zomerplantjes.

Zij relaxen, wij broeden. Net kippen zijn we, altijd weer bezig met een volgend project. Want elke dag bijna kwam er weer zo´n mooi reisverslag van Fred en Carola uit Amerika en dan kriebelt het weer. Telkens weer zoeken we dan toch, zelfs een beetje stiekem voor elkaar, naar tickets die ons niet te duur en comfortabel aan de overkant van de oceaan brengen. En ineens kwam er een mogelijkheid voorbij die we nooit eerder gezien hadden. KLM heeft Business Class Attractive-tarieven die je voor een prikkie (nou ja, relatief gezien dan), op bepaalde, selecte data overbrengen naar San Francisco. En daar willen we heen! Na veel gedoe over een reisverzekering die ook geschikt is voor verdragsgerechtigden in Spanje die buiten Europa willen reizen, bracht Bob Cats in Altea onze redding en konden wij die felbegeerde tickets boeken.

Je kan er echt alles over lezen in ons kersverse nieuwe blog (zo maak je die uurtjes bij de airco aangenaam en nuttig), want ja, Albert en Monique gaan in 2016 gewoon weer naar Amerika! Klik in het zijmenu op de hoge hoed en tover ons reisplan eruit. Veel leesplezier! O ja, aanmelden als volger kan nu al, al duurt het nog erg lang voor we gaan.

De voorgenomen reis voor Noord Spanje in september is wat aangepast, we willen eigenlijk na ons lange verblijf in Nederland niet langer dan een weekje van huis, dus wordt de trip wat korter en laten we Portugal zitten voor een volgende gelegenheid. De route ziet er nu zo uit:

Schermafbeelding 2015-06-29 om 17.37.12

Noord Spanje: een verrassend mooie reis in het vooruitzicht

Spanje kaart

Ze leren het nooit af hè, die twee van Casa Dos Palmeras. Zo´n mooi huis in Spanje en zo´n leuke plek in Nederland en toch willen ze altijd maar weer nieuwe dingen zien en beleven. Niet schrikken, geen grote buitenlandse plannen, maar ik werd deze week verrast door mijn lieve knuffelbeer die al druk bezig was met mijn vijftigste verjaardag. Twee jaar geleden vierden we mijn verjaardag samen met een trip naar Toledo en de prachtige natuurgebieden onderweg en ik straalde toen drie dagen van oor tot oor. Mooie natuur, stof tussen de tenen, dan vijf sterren luxe en een heerlijk diner. Helemaal top!

Dus bedacht hij deze week, toen ik bij de kapper was, dat hij mij geen mooier cadeau kan geven dan de reis die ik al zolang we in Spanje wonen wil maken, maar waar het nog steeds niet van gekomen is. Omdat we altijd weer druk waren met andere dingen, het jaargetijde niet goed was of we niet van huis konden. Deze keer wilde hij op tijd erbij zijn en zorgen dat ik in september mijn zo vurig gewenste trip naar het andere Spanje kan maken, met hem samen natuurlijk, zoals we het liefst doen. Eerst in augustus met de kinderen, kleinkinderen en de Gardeniertjes, dan de feesten van Macisvenda waar ook Jack en Ina bij zullen zijn en dan gaat het gebeuren. Op 24 september, de dag dat ik echt Sara zie, zijn we weer terug omdat er toch ook een paar mensen zijn waar ik dat heugelijke feit mee wil delen.

Route Noord Spanje

De hele route had hij uitgestippeld en de accomodaties stonden klaar om te worden geboekt als ik me er ook in kon vinden. Zo leuk!! We zullen dwars door dit grote land via Cuenca naar Guadalajara gaan, net boven Madrid voor een eerste overnachting. Vanaf daar via de voor ons nieuwe provincie Castilla y Leon naar Cantabria, waar we twee nachten zullen doorbrengen in het prachtige oude Posada de Ormas. Een casa rural (kleinschalig hotelletje, B&B) gelegen tussen de grote natuurparken van het noorden. Het beschikt over een eigen restaurant waar ook niet-hotelgasten terecht kunnen.

En hier is dus het plan gewijzigd, omdat we vonden dat we te ver weg zaten van het Nationale Park Picos de Europa en met name de meren van Covadonga. We gaan dus nu de eerste nacht ten oosten van het park in hotel Valdecoro logeren, op een half uur van Fuente Dé, waar de kabelbaan naar boven gaat naar een van de hoogste punten van de Picos de Europa. De volgende dag rijden we via een kronkelweg door het park naar de westkant, naar Covadonga. Het is een bedevaartsplaats waar de beroemde Santuario de Covadonga veel pelgrims (en ander publiek) trekt, maar waar ook heel veel mensen komen voor de beroemde gletsjermeren. Dat is vooral ook ons doel en we logeren er vlakbij in hotel El Rincon de Don Pelayo.

De route is dus ook op kaart wat anders geworden.Route nieuw

De volgende twee nachten zitten we in een heel ander soort hotel, het gloednieuwe hypermoderne viersterren Carris Marineda City bij A Coruña. Deze stad is voor Albert ´van vroeger´, in de tijd dat hij als chauffeur regelmatig daar schepen bevoorraadde en later met de tankwagen nog weleens kwam. Buiten de stad, maar in een groot winkelcentrum en met openbaar vervoer en taxi voor de deur. Droppie mag gewoon gratis in de parking blijven staan. Wij rijden via een mooie route langs de kust van Galicië naar A Coruña en blijven ook daar weer twee dagen.

Natuurlijk zullen we, als we toch in de buurt zijn, gaan kijken in Santiago de Compostela. Ik heb groot respect voor de pelgrims die alles achterlaten en de pelgrimstocht volbrengen, vooral voor hen die dat van heel ver doen, maar eigenlijk voor allemaal. Ik heb vorige week het boek ´Pad over de horizon´ van Joke van Erp gelezen en weet dat ik veel aan haar zal denken. Respect!

Via Vigo, ook weer een oude bekende voor Albert, zullen we de Rio Miño oversteken om zo van Spanje Portugal in te rijden. Een nieuw land op mijn lijstje! Ik ben er nooit eerder geweest, maar weet nog als de dag van gisteren hoe ik ooit met Gerard een lezing bijwoonde met destijds de ABTB (de katholieke boerenbond in Gelderland) over Portugal. De heer Jan Maat in Giethoorn liet dia´s zien over hun melkveebedrijf daar en ik moet zeggen dat het best even gekriebeld heeft bij ons om de zon toen al op te zoeken. Nu ga ik het dan met eigen ogen zien, dat beloofde land van toen. We gaan twee nachten in Porto doorbrengen en verblijven daar in het Sheraton Porto Hotel & Spa. Door onze Genius-status bij Booking.com konden we hier voor een mooie prijs een Club Room boeken op de bovenste verdieping met allerlei luxe extraatjes. Dat wordt even baden in luxe, heerlijk op z´n tijd.

Van Portugal gaan we terug via de Communidad Extremadura, waar we ten zuiden van Plasencia een eenvoudig hotel met een restaurantje met een hele mooie kaart hebben geboekt als tussenstop voor de lange route naar huis. We hopen deze dag nog te kunnen benutten om een stuk van de unieke, woeste natuur van deze zo andere Spaanse provincie te mogen zien in het Nationale Park Monfraguë voor we de volgende dag terug naar ons eigen vertrouwde Macisvenda gaan.

Zomerse trip naar Nederland in de planning

Glutenvrije oogst

Het is weer stil hier. Gisteren vertrok nichtje Kelly weer terug naar een regenachtig Nederland. Wat heeft ze het hier getroffen met de zon, ze is heerlijk bruin gebakken en absoluut tot rust gekomen, wat ook de bedoeling was. Na een heel vervelende periode heeft ze de boel weer wat op de rit. Het was een uitdaging om haar deze week lekker, maar glutenvrij, te laten eten en volgens mij zijn we daar prima in geslaagd. Ze was vooral erg onder de indruk van de moeite en het plezier wat men in Las Palmeras in Crevillente duidelijk deed om ook haar een heerlijke avond te bezorgen. Missie geslaagd! We gingen winkelen in La Zenia, ook een duim omhoog voor Tommy Mels met de speciale menukaart trouwens. Thuis waren er speciale pannenkoeken, shoarma, nasi en saté en natuurlijk brood, allemaal goed te doen. Het aanbod glutenvrije producten hier in de supermarkten is enorm, maar met creatief koken en de juiste kruiden kom je ook een heel eind. Gisterenmorgen sloten we lui af in de bejaardensoos bij de thermaalbaden van Leana in Baños de Fortuna. Ze haalde daar de gemiddelde leeftijd fors naar beneden als jonkie :-)

Wij zijn wij niet als we niet alweer een reisje aan het plannen zijn. Of bijplannen, moet ik het noemen. Al bijna een jaar geleden besloten we met schone zus Trees en zwager Bram dat we gezamenlijk met onze gezinnen zouden vieren dat we 50 jaar worden (de dames dan). Dat gaat gebeuren tijdens een midweek in het Brabantse Handel waar we een vakantiehuis hebben gehuurd met 10 tweepersoonskamers met allemaal hun eigen badkamer.

;

Een weekje later hebben we de bruiloft van Sjouk en Henke, weten jullie nog, van het huwelijksaanzoek net voor ons grote feest hier in 2013?

Sjouk en Henke

Allemaal al lang in de planning dus, maar toen wisten we nog niet dat we ons eigen huis in Nederland zouden hebben. Nu gaan we dus gewoon wat eerder en rijden we op ons dooie gemakje via een mooie route naar het noorden met onderweg een bezoekje aan Janssen en Whisper in Leyrat. Omdat we zagen dat de hotels toch al aardig volgeboekt zijn in de laatste week van juli, hebben we vanmorgen alvast maar wat (nog annuleerbare) reserveringen gemaakt.

Op de eerste dag gaan we eens een keer niet voor dag en dauw van huis om ergens halverwege Frankrijk terecht te komen, maar gaan we op het gemakje via Valencia tot net voorbij Peníscola onze vertrouwde route, maar dan gaan we het binnenland in, naar Lleida. Albert vond er een mooi designhotel met een prachtige spa, zodat we ook daar lekker in warm water kunnen badderen voor we gaan dineren in het prachtige restaurant BlanC met zomerterras. De bedden van 2 x 2 meter doen me nu al bijna in slaap vallen. Een nachtje pure luxe dus in Finca Prats

Van pure luxe en modern design rijden via een mooie route door de Pyreneeën, op het dooie gemakje, want we hebben de hele dag voor een uurtje of vier rijtijd volgens Google, naar de jaren ´70. Terug naar Hotel-Restaurant l´Endlos in Donneville, de verrassing van vorig jaar. Een klein bungalowtje, bloemetjesbehang, ouderwetse tegeltjes, maar brandschoon, goede bedden, goed WIFI en een verrassend menu in het uitstekende restaurant. Bovendien sprak mevrouw alleen Frans, maar was haar man een Spanjaard en dat communiceert een stuk makkelijker voor ons. We hebben er vorig jaar gewoon goed geslapen en heerlijk gegeten en onszelf beloofd dat we er terug zouden komen. Bij deze dan.

De derde dag wordt een lange dag, maar dat mag ook wel na twee dagen flierenfluiten. We gaan via de snelweg langs Toulouse en Limoges naar Leyrat, waar Janssen en Whisper al bijna vijf jaar wonen. We brachten ze in 2010 op 6 juni daarheen, wat een emotionele dag was dat. Ik geloof niet dat we ooit zo intens samen gehuild hebben als op moment dat we daar weg reden. Maar al vijf jaar lang gaat het gewoon erg goed met ze en elk jaar brengen we ze een bezoekje.

We hopen er net na de middag te zijn en om een uur of drie onze reis weer voor te zetten, want we hebben dan nog een stukje te gaan. De rest van de route gaat bijna helemaal over binnenwegen naar Montigny-La-Resla waar we een kamer hebben geboekt in Logis Le Soleil d´Or. De ligging langs onze beoogde route en ook hier weer goede beoordelingen op Google en een mooie menukaart, gaven de doorslag voor deze keus. We willen op deze dag koste wat kost Parijs vermijden, want daar wordt de slotetappe van de Tour de France gereden.

Onze laatste etappe voert ons door het Franse en Belgische platteland naar Brussel, vanwaar we weer het bekende en vervelende laatste stuk langs Antwerpen gaan om hopelijk halverwege de middag de sleutel weer in het slot van ons eigen appartement te kunnen steken. Op naar een paar leuke weken in Nederland, voor we eind augustus weer met gezwinde spoed terug gaan voor de fiestas in Macisvenda.

Tot slot – voor de planners onder ons – de beoogde route, geheel en per dag:

Alsof we nooit weg geweest zijn

Broodje bakken

Maar liefst vijf weken in Nederland, zo lang zijn we er nog nooit geweest sinds we in Spanje wonen. Maar jullie hebben allemaal vast begrepen dat het geen straf was, eerst de week met onze Spaanse amigos en daarna vier weken in ons heerlijke vakantiehuis op de May. We trokken het aan als een warme jas, deden een stevige moderniseringsronde en genoten van de gezelligheid van familie en vrienden. En toen de weerberichten slechter werden, vertrokken wij met gezwinde spoed richting Spanje. Nou was dat wel toeval, maar geluk hebben is het zeker. Dubbelop, want hier in Macisvenda werd maar liefst 41,2 graden gemeten op donderdag en dat was niet prettig, zo werd ons verteld. Wij reden in twee dagen vlot naar huis met een overnachting in Valence en om drie uur ´s middags zaten we hier met Anneke en Marien aan de koffie. We konden zelfs nog mee naar de snack bij Flip en Klaasje, lekker in het zonnetje.

Maar wat is het fijn om ´s morgens weer de zomerjurk aan te trekken, blote armen, blote benen, op naar wat zon, want wat zijn ze bleek geworden daar in Holanda. Komt vast goed, we zullen weer heel wat uurtjes in de tuin doorbrengen. Het woud van onkruid was voor onze terugkomst al bezworen door José en een maatje, kost wat, maar dan heb je ook wat. Alles is gesnoeid, gewied, gespoten en al wat nodig is voor een grote voorjaarsbeurt. De olijven staan trots te pronken, de rozen bloeien als nooit tevoren en de oleanders staan op springen. Zelfs langs onze weg is vandaag de bosmaaier langs geweest, ha, er komen verkiezingen aan. Ben benieuwd welke partij de komende dagen komt vertellen dat ze dat geregeld en betaald hebben, anders gebeurt er echt nooit iets.

Glutenvrij bij Carrefour

Na gisteren de aanhanger helemaal gelost te hebben en een verdiende siësta te hebben genoten, was er koffie met Verónica en Maria en daarna sloten we de dag af met een prima dinertje bij Finca La Montañosa, want er was nog weinig in huis. De boodschappen deden we vanmorgen. Niet voor ons hele alarmsysteem weer doorgemeten was, alle batterijen vervangen én een nieuwe SIM-kaart geplaatst, want ook die schijnen aan slijtage onderhevig te zijn. Altijd weer prima service bij Securitas Direct, opvallend hoe beleefd en welwillend hun monteurs altijd zijn, prettig volk! Bij Carrefour in Elche keken we onze ogen uit naar de enorme hoeveelheid glutenvrije producten. Volgende week komt nichtje Kelly logeren en ze mag zelf mee om te zien wat ze graag wil hebben. We gaan ons best doen om haar lekker te laten smullen!

Ouwehands Dierenpark 2015 3

In de keuken ruikt het heerlijk. Ik ben weer in mijn elementje! Niet dat ik in Made niet kan kokkerellen, maar er kwam niet echt veel van. Hoewel … taart, een paar keer cake en veel tapas, dat wel, want we hadden ook veel bezoek. Maar hier is het weer terug naar lekker zelf brood bakken, van meel gekocht bij Molen De Arend in Terheijden. Lekker echt Nederlands brood, zo uit de oven, ik kan er bijna niet op wachten. De kippenpoten zijn weer knapperig uit de Airfryer gekomen, dus vanavond wordt het lekker frietjes met kip en appelmoes. Ha, dat koos ik vroeger als ik jarig was :-)

Spaanse invasie

Het schrijven van dit blog is net een paar uurtjes onderbroken door de Spaanse invasie. Salvador en Martín, oma Paquita, kleine Paula en broertje Sergio en alle zusjes Tenza Ruiz zijn weer bijgekletst tijdens een paar genoegelijke uurtjes op onze veranda. Het wordt trouwens wel koud nu! Het brood is klaar, de kip staat weer in de oven warm te worden en de frietjes zijn zo uit de hetefrietpan. Alsof we nooit weg zijn geweest.

Naar de dierentuin

Jordy en Macy

Onze lange vakantie in Nederland loopt op zijn einde. Het is warm in Macisvenda, al mogen we hier nu ook niet klagen. Het huis  op orde, de aanhanger weer vol met spullen en het hotel voor zaterdagavond geboekt. We kunnen weer. We hebben een week achter de rug met heel veel visite, veel bewondering voor ons werk hier en de gezellige sfeer in huis en we zijn erg tevreden met alles.

Maar voor ons vertrek hebben we vandaag en gisteren vrijgemaakt voor de kleinkinderen. Gisteren was alleen voor Jordy, die we ´s morgens bij mama op kantoor ophaalden en waar we mee naar de Spelerij/Uitvinderij in Dieren gingen. Twee jaar geleden deden we dat ook en hij wilde heel graag een keertje terug. Na een halve dag spelen en knutselen gingen we bij Intertoys zijn Lego ruilen voor een nog moeilijkere doos techniek en kozen we samen alvast het verjaardagscadeau voor Macy uit. We besloten de dag met een bezoek aan het superleuke pannenkoekenrestaurant ´Pannenkoeckers´ in Den Hout.

Vandaag kwamen papa en mama met Macy naar Ouwehands Dierenpark. Eigenlijk zeggen de foto´s genoeg, het was een superleuke dag met heerlijk weer. Tot in augustus, da´s dan weer even slikken …

O ja … ik was er ook bij :-)

Weer zin in de zon en in Spanje

zon

Willen jullie nog wel terug? Dat vragen mensen ons de laatste weken geregeld. Wat denken jullie? Ja, nou en of! Want hoe mooi ons appartement ook is en hoe fijn we er ons ook voelen, thuis in Spanje is het ook heel fijn en we missen de zon, onze maatjes en het Spaanse leven.

Voor alles is een tijd: nog een weekje hier en dan gaan we weer een tijdje terug. Weerberichten gezien in het zijmenu van dit blog? Klik maar eens aan!

Samen weer verliefd of was dat al zo?

VT Wonen

De laatste maanden zaten we op zondagavond om half zeven samen voor de buis. Ons favoriete TV-programma, met stip op nummer 1 van alle woonprogramma´s, was de laatste tijd VT Wonen met Viktor. Weer verliefd op je huis, het draait allemaal om twee mensen die samen in een huis wonen, met of zonder kinderen en daarin gewoon niet op één lijn kunnen komen als het gaat om hoe dat huis ingericht moet worden. Zij houdt van pasteltintjes, frutsels en frummels of juist helemaal van wit en strak en hij is dan van stoer en industrieel of juist van klassiek zoals bij opa vroeger thuis. Kortom: ze verschillen enorm van stijl en inzicht en krijgen het niet voor elkaar om hun huis zo in te richten dat ze zich er allebei thuis voelen. Viktor laat ze een moodboard maken, aan de hand daarvan kiest een stylist van VT Wonen een aantal trefwoorden en dan gaan de stellen met Viktor en de stylist naar een woonwinkel waar ze moeten kiezen voor een sfeerkamer. Je denkt echt dat dat nooit goed kan komen, zo verschillend zijn de keuzes. Maar als ze dan drie stukken (voorbeeld: stoel, lamp, kussen) moeten kiezen en daarbij rekening moeten houden met elkaars smaak, komt het al dichter bij elkaar. Ze krijgen daarvoor ook drie trefwoorden. Albert en ik hebben samen gekozen voor onze trefwoorden: ruimte, gezelligheid en comfort.

We lieten ons inspireren, genoten van de mooie huizen die voorbij kwamen, spraken uit wat wij zeker niet zouden willen en kwamen tot de conclusie dat VT Wonen aan ons een slecht stel zou hebben. Wij zijn het namelijk altijd heel snel met elkaar eens en dat is natuurlijk niet de bedoeling van zo´n programma. De een zet voor, de ander kopt in, zoiets. Schat, denk jij dat een grote klok niet geweldig zou zijn bij ons in huis? Jawel, die komen we ergens tegen binnenkort, zeker weten. En zie, Albert spot de klok en ik zeg alleen maar: bingo Albert, dat is hem. Zo gaat het bij ons eigenlijk met alles. Wij hebben geen ellenlange discussies nodig en ik voel me nooit alleen staan, zoals ik dat ook weleens zie gebeuren. Zo´n man die het eigenlijk niet interesseert wat je in huis hebt staan, al is de bank pimpelpaars met een goud randje, als hij maar lekker ligt. Ons huis (allebei eigenlijk) is ingericht in goed overleg en het is heerlijk om een klankbord te hebben en dan ook nog samen zo te kunnen genieten, omdat je dezelfde smaak hebt.

Ik hoef ook dat andere programma niet te bellen. Nee, mijn man is een klusser (en niet, help, mijn man ….), hij heeft smaak en hij houdt van netjes. Dus is inmiddels alles hier keurig afgewerkt, hangen er zeepdispensertjes, handdoekenrekjes, een mooi kastje in het toilet en nog veel meer praktische zaken. Wat ben ik eigenlijk een tevreden mens :-)

Pensionados

Ik moest daar vandaag aan denken omdat ik gisteren het boek Pensionado´s van Liza van Sambeek las. Over een aantal mensen die aan hun pensioen toe zijn (ja ja, wij zijn nog een stuk jonger) en hoe lastig dat soms kan zijn. Over Vera die ineens echtgenoot Rob elke dag over de vloer heeft en die gek wordt van zijn bemoeienissen met haar dagelijkse routine, over Wout die weduwnaar is geworden en probeert de 20 jaar jongere Fleur bij te houden en daar duidelijk niet in slaagt en over Boudewijn die na zijn scheiding op Viagra al wippend de bink uithangt. En dat allemaal wordt besproken tijdens een gezamenlijk weekend in het tweede huis van Vera en Rob in Spanje. Herkenning ten top, want we zien het om ons heen allemaal gebeuren. En weer ben ik tevreden, want wij zitten al 15 jaar elke dag op elkaars lip, wij doen praktisch alles samen en ons libido en lijf gaat in ongeveer hetzelfde tempo achteruit en wij vinden het samen allemaal prima!!